PERLIT EKSPANDOWANY EP - AGRO PERLIT O FRAKCJI 2-6mm SZEROKO STOSOWANY W AGROKULTURZE

"PERLIT POLSKA" Sp. z o.o.

zajmuje się produkcją i zaopatrzeniem rynku rolnego w agroperlity czyli perlity uprawowe. Fabryka która się mieści na terenie Czech tuż koło granicy z Polską jest teraz własnością kapitału polskiego i zaopatruje tradycyjnie rynek Polski w perlity uprawowe osiągając duży stopień specjalizacji w tym zakresie.

Udział w zaopatrzeniu w perlity uprawowe to ok. 90% ogólnego zapotrzebowania rynku polskiego. Produkowane są perlity AGRO o różnych właściwościach przeznaczeniem do hydroponiki dostosowane do specyficznych potrzeb różnych gatunków roślin takich jak:

  • anturium,
  • róży,
  • gerbery,
  • pomidora,
  • ogórków.

"PERLIT POLSKA" Sp. z o.o. proponuje również maty perlitowe różnej objętości w uprawie powyższych roślin.

Renesans perlitu w ogrodnictwie.

Zalety perlitu doceniło ogrodnictwo już w połowie ubiegłego wieku. Obecnie perlit przeżywa prawdziwy renesans, jako jednorodne podłoże inertne, dzięki rozwojowi technologii systemów hydroponicznych upraw roślin warzywnych i na kwiat cięty. Perlit jest minerałem kwarcowym pochodzenia wulkanicznego o dużym stopniu standardowości. Jest podłożem czystym biologicznie i nie aktywnym chemicznie z rzeźbioną nieregularną strukturą gąbki mineralnej. Charakteryzuje się swoistą sorbcyjnością i właściwościami buforowymi, co doskonale reguluje stosunki powietrzno-wodne. Porowata struktura umożliwia korzeniom włośnikowym pełną penetrację przestrzeni życiowej i dostępność tlenu z powietrza. Rośliny łatwo przyswajają jony mineralne rozpuszczone w wodzie nabłonkowej absorbowanej przez granule perlitu. Jest podłożem, które naturalnie wkomponowuje się w układ system korzeniowy - podłoże.

Perlit jest uniwersalnym podłożem mineralnym wszechstronnie przydatnym w produkcji ogrodniczej. Wyróżnia się swoistymi właściwościami spośród podłoży inertnych; naturalnie wkomponowuje się w układ system korzeniowy – podłoże. Decyduje o tym sypka forma, sterylność, bierność chemiczna, korzystne właściwości fizyczne utrzymujące optymalne warunki powietrzno-wodne w czasie uprawy. Trwała struktura i porowatość granulatu nadają perlitowi właściwości buforowe i ułatwiają dostęp tlenu do korzeni, co pozwala obniżyć grubość warstwy podłoża i ilość przypadającą na jedną roślinę. Związki krzemu zawarte w perlicie pozytywnie wpływają na strukturę i budowę ścian komórkowych roślin, eliminują stosowanie Actisilu).

Perlit stanowi 10 – 30% udział w substratach organicznych do wysiewu nasion i ukorzeniania sadzonek zielnych i zdrewniałych. Substraty organiczne przeznaczone dla pojemnikowych upraw gerbery i róży oraz cyklamena, gloksynii czy poinsecji w uprawie na stołach zalewowych muszą zawierać 10 – 15% perlitu, który stanowi doskonały drenaż.

Renesans perlitu w ogrodnictwie, jako jednorodnego podłoża inertnego lub w mieszaninie z keramzytem nastąpił wraz z rozwojem upraw hydroponicznych. Frakcje w zakresie 0 – 6mm o pojemności wodnej od 38 do ponad 50% umożliwiają upraw:

  • systemem zagonowym,
  • w rynnach W lub V,
  • systemem GEFA,
  • w pojemnikach – doniczkach 3,5l,
  • w donicach – wiaderkach 8 – 10l
  • w skrzynkach,
  • a nawet w prostszy sposób w workach foliowych

Najbardziej rozpowszechniona jest uprawa w matach perlitowych.

Istotą w tej metodzie jest ok. 3cm rezerwuar pożywki na dnie maty, który stabilizuje właściwe pH i EC roztworu w środowisku korzeniowym oraz prawidłowe zaopatrywanie roślin w wodę i składniki pokarmowe; ponadto pozwala na ok. 10% oszczędniejsze dozowanie pożywki. Badania i obserwacje producentów dowiodły, że aby zmienić uprawy pomidora czy róży w wełnie mineralnej na w matach perlitowych z buforem pożywki nie trzeba dokonywać zmian technicznych i technologicznych w szklarni, ani też w sposobie nasadzeń, nawożenia i fertygacji. Rośliny uprawiane w perlicie charakteryzują się dynamicznym wzrostem, stabilnym wigorem i wyjątkową żywotnością, np. w pojemnikowej uprawie gerbery nawet do 6 lat. Wytwarzają dłuższe pędy z żywymi barwami kwiatów, aniżeli w innym podłożach. Rośliny tworzą wyjątkowo rozbudowany i zdrowy system korzeniowy do końca nawet wieloletnich upraw.

Przeprowadzony w Polsce i Szkocji monitoring plonowania pomidora wykazał porównywalne, a nawet wyższe o 7% plonowanie w perlicie, niż w wełnie mineralnej. W drugim roku użytkowania perlitu stosuje się fertygację pożywką o EC niższym o 10%, a rośliny dają jeszcze wyższy plon smaczniejszych owoców wyrównanych w gronie, dzięki pozytywnemu wpływowi materii organicznej powstałej z obumarłego systemu korzeniowego z poprzedniego sezonu wegetacyjnego.

Rośliny ozdobne doskonale plonują w perlicie, np. goździk i gerbera wytwarzają większą liczbę kwiatów, niż w wełnie mineralnej. Rozsadę ogórka czy pomidora przygotowuje się w kostkach perlitowych.

ODKAŻANIE

Perlitowe podłoże przed następną uprawą odkaża się np. parą wodną o emperaturze 98oC przez 15 minut, chemicznie preparatem Previcur Energy lub Desogerme SP wegetaux, a Norwegowie stosują zwyczajnie formalinę. Po zakończonych cyklach produkcyjnych nie stanowi problemu ekologicznemu i podlega recyrkulacji; np. rośliny gerbery z systemem korzeniowym w perlicie i rozetą liściową kompostuje się z ok. 70% udziałem torfu. Otrzymujemy bogaty w składniki pokarmowe substrat przeznaczony do produkcji roślin doniczkowych i rabatowych lub do użyźniania, zwłaszcza zbyt zwięzłych, ziem ogrodniczych. Obserwuje się intensywny rozwój upraw w perlicie roślin warzywnych i ozdobnych np. w Almerii (Hiszpania) w 2005 roku 70% bezglebowych pomidora prowadzono w perlicie, natomiast w Polsce szacuje się obecnie na 15 – 20ha. W regionie Wielkopolski powierzchnia upraw gerbery w perlicie w 3,5l doniczkach zajmuje kilka hektarów, natomiast róży w matach perlitowych osiągnęła w jednym ogrodnictwie nawet 2,4ha.

Niebagatelną sprawą jest istotna różnica w cenie mat perlitowych i z wełny mineralnej, która przemawia na korzyść perlitu. W całokształcie produkcji ogrodniczej stosowanie perlitu na szeroką skalę jest uzasadnione agrotechnicznie, ekonomicznie i ekologicznie.

Uprawa anturium w perlicie

(dr inż. Adam Muszyński)

Perlit jest minerałem kwarcowym pochodzenia wulkanicznego o dużym stopniu standardowości, czystym biologicznie i nieaktywnym chemicznie. Trwałość porowatych granul z nieregularną strukturą gąbki mineralnej zapewnia optymalne warunki powietrzno-wodne dla rozwoju sytemu korzeniowego. Charakteryzuje się stabilną miąższością, swoistą sorbcyjnością i właściwościami buforowymi. W procesie eksapandacji skał różnego pochodzenia otrzymujemy perlit o barwie od szarej do białej, zróżnicowanej wielkości granul i pojemności wodnej (Pelar 2005). Perlit o średniej granulacji wykazuje ok. 50% pojemności wodnej (Anthura 1998). Sypka forma o granulacji do 6mm umożliwia zakładanie upraw różnymi metodami. Mieszanina perlitu z keramzytem daje również dobre efekty w pojemnikowej uprawie gerbery (Muszyński 2004).

System korzeniowy anturium i dobór perlitu odpowiedniej frakcji i pojemności wodnej do metody uprawy pozwala na zredukowanie miąższości i objętości podłoża przypadającą na jedną roślinę. Wadą metody zagonowej jest stosunkowo duże zużycie podłoża, chociaż 13 - 15cm warstwa perlitu jest wystarczająca, natomiast zaletą - łatwe założenie i przedłużanie uprawy wykładając wysoko wyrośnięte rośliny, które w kontakcie z perlitem łatwo wypuszczają z pędu korzenie odmładzające plantację. Jeśli wody deszczowej zbieranej z połaci dachowej szklarni nie wystarcza, właściwym rozwiązaniem jest użycie wody studziennej do sporządzania pożywki, natomiast wody deszczowej do zraszania zagonów i górnego nawilżania powietrza.

Nowoczesnym rozwiązaniem pozwalającym na mniejsze zużycie perlitu jest uprawa w rynnach zwłaszcza typu "W" (Anthura 1998). Na powierzchni podłoża układa się linie kropkujące pożywkę, natomiast końcówki zraszaczy znajdują się ok. 15cm nad podłożem. Mniejsze zużycie podłoża wymaga stosowania perlitu o jednorodnej frakcji i ok. 50% pojemności wodnej oraz precyzyjnego systemu nawadniania, ponieważ mogą wystąpić różnice wilgotności podłoża pomiędzy wewnętrznymi i zewnętrznymi kanałami zagonu.

Najmniejszą ilość perlitu ok. 400m3/ha, zużywa się produkując anturium w pojemnikach mniej więcej 7-litrowych. Zagon szerokości ok. 130cm stanowią rośliny posadzone po 2 sztuki w pojemnikach zawieszonych na lekkiej konstrukcji tworzącej kratę. Fertygację prowadzi się za pomocą dwóch kroplowników umieszczonych tuż przy roślinach w doniczce, a nadmiar pożywki wypływa otworami w dnie. Występuje zróżnicowanie wilgotności podłoża w poszczególnych pojemnikach, gdy niesprawnie działają emitery nawożenia kroplowego. Zraszanie podkoronowe odbywa się jak w systemie zagonowym lub minizraszaczami umieszczonymi na odpowiedniej wysokości przy pomocy specjalnych stopek w środku pojemnika. Promień zasięgu zraszania obejmuje powierzchnię podłoża, co zapobiega stratom wody i zwilżaniu liści. Pojemniki nie nadają się do długotrwałej uprawy odmian o rozbudowanym systemie korzeniowym i z wysoko wyrastającymi pędami. Praktykuje się jedynie stosowanie podpórek np. bambusowych po ok. 3 latach wzrostu roślin, gdyż wykładanie pędów nie daje właściwych efektów.

Zraszanie podkoronowe utrzymuje wilgotność powietrza wśród roślin zagonu, wyrównuje uwilgotnienie i zapobiega nadmiernemu zasoleniu w górnej warstwie podłoża. Jeśli zrasza się często i obficie następuje rozcieńczanie roztworu pożywki w podłożu, o czym świadczy mniejsze EC wód drenarskich (Kleiberg 2005). Komosa (2000) zaleca dla upraw w podłożach inertnych EC pożywki 1,5 - 1,8mS.cm-1 w zależności od składu wody. Lont (2003) w zaleceniach nawozowych dla uprawy anturium w perlicie podaje wartość EC pożywki 1,3 - 1,4mS.cm-1. Polscy producenci uprawiających anturium w perlicie nie są zgodni co do wartość EC pożywki. Stwierdza się, że dobre plonowanie w systemie zagonowym uzyskuje się przy zakresie wartości wartości EC między 1 - 1,2mS.cm-1 dostarczanej roślinom wężami kropkującymi, natomiast inny producent w uprawie pojemnikowej zbiera dorodne i dobrze wybarwione kwiaty nawadniając kapilarami pożywką o EC 1,8mS.cm-1 (Cecot 2005). Dufour i Clairon (1997) podaje, że przy niższym stężeniu pożywki o EC równym 1mS/cm rośliny dobrze plonują, lecz może wystąpić niedożywienie roślin i wytwarzanie kwiatów mniej dorodnych o gorszej jakości. Skład pożywki przeznaczony dla uprawy anturium w perlicie nie różni się istotnie od zalecanego dla podłoży inertnych (Breś i in. 2003, Nick 1997), z wyjątkiem zwiększenia żelaza o 30% i dwukrotnie wyższej zawartości miedzi i molibdenu (Lont 2003).

 

 

Perlit agro - Inne produkty w tej kategorii